AZOREN-FALMOUTH-NL
For Joke's Blog in English, see below
Etmaal 5
woensdag 27 juni
Gisteren
schreef ik over het verlies van besef van tijd, vandaag besef ik weer volop wat
een enorme bofkonten we zijn, de afgelopen 8 jaren in de Carieb, onze oversteek
terug naar Nederland.
Natuurlijk
blijven we voortdurend alert op onze omstandigheden: wind, golven, andere
schepen en scannen de horizon als we even de neus buiten de halve deur steken
op dolfijnen en spuitende walvissen (gisteren 2x2 gezien maar redelijk ver weg)
of hoopvol het eind van de vislijnen zoeken of er iets aan hangt. Los daarvan hebben
we natuurlijk allerlei klusjes, zowel nuttige als plezierige.
Ik bedacht
vanmorgen dat het echt niet mogelijk is op een (zeilende) boot je maar een
moment te vervelen. Als bevestiging van deze gedachte kwam de mail van Bernhard
van de Robeyne (de hele vloot stuurt elkaar hun dagelijkse blogs) over het
Grote Niks: geen bijzonderheden tijdens de wacht/nacht, geen problemen, niks.
En dan het geluk dit op onze leeftijd te mogen maar vooral ook te kunnen doen,
dat is echt niet niks!
Zo verliep
mijn ochtend als voorbeeld: mijn wacht was tot 6 uur daarna kwam Henk weer, die is altijd
vroeg wakker en hij doet de 1e wacht van 21-24 uur. Ik kon dus nog wat slapen
tot het ontbijt. Maar eerst hadden we contact per radio met een schip op 4 mijl
dwars voor ons langs. We hoorden nog juist een stem dus ik nam het initiatief,
inderdaad, ze hadden wat vragen voor the yellow catamaran.
Het bleek
een Spaans oorlogschip, vandaar dat we het niet op de AIS hadden want dat
hoeven ze niet, dat zou in oorlogstijd het verrassingseffect maar bederven...
Ze wilden onze thuishaven, vlag, bestemming en laatste haven weten. Falmouth
spellen graag, zouden ze dat niet weten? Mooi, hebben we het internationale
spellings alfabet ook weer geoefend. Had ik een wedervraag: kunnen jullie ons een
weerbericht geven, please? El tiempo? Duurde even maar het kwam, we wisten al
dat er hardere wind aan zit te komen. En ja, ze hadden ons gezien op hun AIS.
Ontbijt
dus, yoghurt met cruesli en thee/koffie. Meteen een gistpapje voor het brood
straks, 2 pogingen mislukt, het gaat niet borrelen dus het nieuwe pak gist
geopend. In de keukenmachine, fluitje van een cent, hoef niet te kneden. Het
rijst in de lauwe oven en anderhalf uur later, voila, verser kan het niet. Ook
de Robeyne heeft vandaag hun eerste zelfgebakken brood, daar kan een mens trots
op wezen en gelukkig van worden toch? Terwijl de generator toch al loopt voor
de oven doe ik meteen de was, (5 kilo machine, toe maar), en die hangt om 12
uur binnen in een lege hut.
Ik maak ons
dagelijks fruithapje voor de vitamientjes, eerst eens de keukenmessen weer
aanscherpen, en het is tijd voor de middagpositie. Ik pak even mijn boek:
T.C.Boyle, The Tortilla Curtain. Mexicaanse grens ellende in Los Angeles, over
niks hebben gesproken...Daarna dit blog beginnen en dan via de kortegolf radio
proberen naar Anita te sturen, vaak echter lukt dat pas later als de propagatie
beter is. Voor je het weet is het tijd voor de lunch. Want al leven we dan
graag zonder horloge, ons lijf is niet te foppen.
En wat heb
ik nou helemaal gedaan vanmorgen? Niks? Niksdoen maakt me een gelukkig mens!
Positie om
12 UTC: 46.26 N en 14.27 W
Afgelegde
afstand de afgelopen 24 uur: 166 mijl
IN ENGLISH
Day 5,
Wednesday June 27
I wrote
about the sense of time yesterday, today I fully realize how lucky we are,
sailing in the Caribbean for 8 years and now crossing the Atlantic, back to our
lives in Holland.
Of course
we stay alert to our circumstances: the wind, the waves, so we scan the horizon
for any ships nearby, perhaps dolphins or the give-away blow of a whale?
Yesterday we saw 2, twice, but far away. Or is there a fish trying to keep up
with us, at the end of our lines? Then we hurry inside again where it is warm
and the chairs comfortable. Apart from that there are zillions of chores, both
necessary and more pleasant.
I was
wondering this morning, how it is simply not possible to get bored on a sailing
ship. To confirm this thought, there was a mail from Bernhard on Robeyne (we
all send each other our daily blogs) about the Big Nothing, like nothing really
noteworthy happened during their watch/night. Nothing! And he realized how
special it is to be able to do this, to enjoy this Big Nothing and to fully
appreciate it at our ages and circumstances, really Something! What great gift
this is.
Let me give
you an impression of my morning so far today. I did my watch from 03 to 06
a.m., then Henk got up again as he always wakes early, so I slipped under the
cover again for a few more hours' sleep until breakfast of yoghurt, cereals,
tea/coffee.
But before
that we saw a warship cross our path at 4 miles away, it had not showed on our
AIS as warships are exempt from that rule, it would take away the effect of
surprise in war times, wouldn't it? We heard half a sentence on the radio so I
made contact by VHF. A Spanish navy ship, wanted to know our flag, home port,
destination and last port of call. Please spell Falmouth, as if they should not
know? That was a good one for refreshing the international spelling alphabet. I
also had a question for them, a weather forecast, el tiempo por favour? More
wind coming, we knew that already. And had they seen us on their AIS? Yes they
had.
I needed to
bake bread for lunch, so started with the yeast. Tried twice, didn't bubble, so
I opened a new bag and thanks to my Cuisinart food processor and the bread is
done 1.5 hour later. Smells good, on Robeyne they also baked their first bread,
something that makes you happy and proud. As our generator had to run for the
oven anyway, this was the moment to do a 5 kilo laundry (yes, we have a
machine!) which is now hanging on the lines in a spare cabin.
I pick up
the book I'm reading: T.C.Boyle, The Tortilla Curtain. Mexican tragedy in Los
Angeles, these people really have nothing. I sharpen my kitchen knives, as it
time for a bowl of fresh fruit for our daily vitamins and already it is noon so
I note down our position and our distance. Then I can start to write this blog,
but let's have lunch first, already 1.30 p.m.! After lunch I will try and send
the blog to Anita, but sometimes propagation is better later in the afternoon.
So what did
I do all morning? Nothing? Doing nothing makes me a very happy woman!
Position at
12 UTC: 46.26 N and 14.27 W
Distance in
the last 24 hours: 166 nautical miles
